Wagon NGT8D z Magdeburga należy do serii niskopodłogowych tramwajów Citadis 200 produkowanych przez koncern Alstom. NGT8D (Magdeburg) jest tramwajem jednokierunkowym, trójczłonowym o długości 29,3m i szerokości 2,3m, waży 32,5t. Pudło wagonu wykonane ze stali nierdzewnej opiera się na 4 wózkach - 2 skrajne (napędowe) mają rozstaw osi 1800mm i koła o średnicy 590mm, dwa wózki toczne (znajdujące się pod środkowym członem) są niższe, rozstaw ich osi wynosi 1200mm, a średnica kół 410mm. Wagon NGT8D jest wagonem częściowo niskopodłogowym - część niskopodłogowa (wysokość nad główką szyny 350mm) stanowi około 70% i znajduje się w środkowej części wagonu, natomiast w częściach skrajnych (nad wózkami napędowymi) podłoga znajduje się na wysokości 590mm nad główką szyny. Wagon posiada impulsowy układ rozruchu oparty o tranzystory IGBT, napędzany jest 4 chłodzonymi wodą asynchronicznymi silnikami prądu przemiennego o mocy 95kW każdy, umieszczonymi poprzecznie pod podłogą (każdy silnik poprzez dwustopniową przekładnię napędza jedną oś wózka napędowego). Pantograf umieszczono w układzie "z włosem" na dachu środkowego członu. Sterowanie wagonem odbywa się za pomocą ręcznego zadajnika jazdy, kabina motorniczego posiada klimatyzację (natomiast nie posiada odrębnego wyjścia na zewnątrz), z tyłu wagonu umieszczono pulpit manewrowy. Wagon posiada 5 drzwi odskokowo-uchylnych - 3 pary drzwi znajdują się w strefie obniżonej podłogi (krawędź podłogi znajduje się tu na wysokości 300mm), natomiast 2 pojedyncze drzwi znajdują się na przednim i tylnym skosie wagonu (w części wysokopodłogowej). Wagon mieści 224 pasażerów w tym 71 na miejscach siedzących (przy założeniu 6 os/m²).

W latach 1994-2000 MVB Magdeburg zakupiło 53 wagony typu NGT8D. Pierwsza seria (numery taborowe 1301...1325) została wyprodukowana w latach 1994-1996 przez konsorcjum LHB/Waggonbau Dessau (aparatura elektryczna została dostarczona przez ABB). Druga seria (numery taborowe 1326...1353) dostarczona w latach 1999-2000 została wyprodukowana przez Alstom LHB (aparatura nadal prod. AdTranz), od poprzedników różni się fabrycznie montowanymi wyświetlaczami oraz wystrojem wnętrza wagonu. Wagony NGT8D dwukrotnie pojawiły się w ostatnich latach na warszawskich torowiskach. Za pierwszym razem w Warszawie gościł wagon o numerze taborowym 1318. Wagon dotarł w dniu 20 czerwca 1996r, stacjonował na zajezdni R-2 Praga. W dniach 22-25.06.1996 kursował po Warszawie jako planowa brygada linii 7. W dniu 26 czerwca brał udział w prezentacji wagonów niskopodłogowych dla włodarzy komunikacji miejskiej z całej Polski a następnego dnia w podobnym pokazie dla dziennikarzy (w tych pokazach przeprowadzonych na terenie R-3 Mokotów wystawiono także wagony 112N oraz GT6N z Berlina). Magdeburczyk ponownie jeździł planowo na linii 7 w dniach 29 i 30 czerwca 1996r po czym 2 lipca odjechał do rodzinnego miasta (po drodze w dniach 04-08.07.1996 kursował pokazowo w Poznaniu na specjalnej linii Most Dworcowy-Most Kr.Jadwigi-Rondo Rataje-Rondo Sródka-Most Teatralny-Most Dworcowy).

Tramwaj NGT8D z Magdeburga ponownie zawitał do Warszawy w 2000r - tym razem był to wagon 1340 (II seria) odbywający serię jazd pokazowych w róznych miastach Polski (wcześniej odwiedził Poznań). Wagon znajdował się w Warszawie w dniach 08.12.2000 - 09.01.2001, stacjonował również na zajezdni R-2 Praga. Podobnie jak poprzednio tramwaj kursował planowo na linii 7. Tym razem nie obeszło się bez przygód - 20 grudnia 2000 ok. godz 9.00 rano podczas wjazdu do hali praskiej zajezdni wykoleił się środkowym wózkiem, wskutek czego wagon otarł się o bramę wjazdową doznając drobnych uszkodzeń (podrapane burty, rozbita szyba w środkowym członie). Po kilkudniowej naprawie wagon powrócił do ruchu na linii 7. Po zakończeniu jazd pokazowych wagon, odwiedzając jeszcze po drodze Szczecin (gdzie w dniach 12-16.01.2000 kursował na linii 8) i Wrocław (w dniach 20-25.01.2000 jeździł tam na linii 24) powrócił do Magdeburga.